กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 348 หล่อ หล่อ หล่อ
หลี่รั่วอวี๋รู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก จึงพยักหน้ารับเบา ๆ ฝ่ายเทพภูผาเห็นเขาไม่ตอบคำ จึงหันกลับมามองพลางกล่าวว่า "ข้าเป็นคนอย่างนี้แหละ ในสายตาข้าไม่เคยสนว่าใครจะมีขอบเขตพลังสูงต่ำ หรือมีตำแหน่งหน้าที่ต่างกันอย่างไร สำคัญที่ถูกชะตากันหรือไม่ เหล่าหลี่ เจ้าเป็นคนมีสติปัญญาและพรสวรรค์สูงส่ง อย่าได้ดูแคลนตัวเองไปเลย
คบหากับพวกเรา ก็จงปฏิบัติต่อกันด้วยใจอันเป็นปกติ ไม่ต้องคอยเรียกท่านใต้เท้า ๆ อยู่ร่ำไป อย่าได้เกรงใจกันเกินไปนัก"
"อืม"
ยามที่หลี่รั่วอวี๋หันหลังกลับ หางตาของเขามีหยาดน้ำใสเอ่อคลอ แม้ไม่ได้ร่วงรินลงมา ทว่าหลีหยางผู้ช่างสังเกตก็ยังมองเห็น เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้น สูดหายใจเข้าลึก ๆ พลอยรู้สึกแสบจมูกขึ้นมาด้วย