กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 345 หูเถากลับมา
ได้เลย ดูท่าทางของพวกนายท่านกลุ่มนี้แล้ว คงไม่คิดจะปล่อยตนไปง่าย ๆ แน่
เพื่อไม่ให้ตนเองต้องถูกสุนัขตัวหนึ่งเหยียดหยาม ถ้าอย่างนั้นก็หยามเกียรติตัวเองซะเลยแล้วกัน คิดแบบนี้ยังพอทำใจได้หน่อย
เจ้าเมืองครุ่นคิดอยู่หลายตลบ ก่อนจะหลับตาลงแล้วพุ่งชนเสาหินข้าง ๆ การพุ่งชนครั้งนี้เรียกได้ว่าทุ่มสุดแรงเกิด ชนจนมึนหัวตาลาย เห็นดาวพรายพร่างเต็มตา
เทพภูผามองเขาพลางยิ้มตาหยี “นี่ถึงขั้นยอมทุ่มทุนสร้างเลยนะเนี่ย”
เจ้าเมืองหอบหายใจฟืดฟาด นานพอดูจึงค่อยได้สติ เขายกมือลูบศีรษะ เลือดอุ่น ๆ ไหลอาบลงมานองพื้น
เขารีบกุมศีรษะเดินลงเขาไป ยามจวนจะพ้นประตูยังไม่ลืมหันกลับมากะพริบตาให้พวกเขา ส่งสัญญาณเตือนว่าอย่าลืมแผนการเมื่อครู่นี้