กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 339 ควรจะเป็นเช่นนั้น
หลีหยางถอนหายใจยาว ความกังวลที่กดทับอยู่ในใจมาตลอดพลันคลี่คลายในยามนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะมองท่านเทพีวารีด้วยความซาบซึ้ง
ปี้เอ๋อร์ยู่ปากอย่างไม่สบอารมณ์เล็กน้อย เอ่ยถามว่า "แล้วเมื่อไหร่ข้าถึงจะได้เจอเขาล่ะ?"
ท่านเทพีวารีเพิ่งจะสังเกตเห็นปี้เอ๋อร์ จึงยิ้มพลางถามว่า "ตอนนี้นางเป็นอย่างไรบ้าง?"
"สบายดี"
ท่านเทพีวารีมองปี้เอ๋อร์ สีหน้าสงบนิ่งดั่งบ่อน้ำโบราณ แต่ในใจกลับบังเกิดคลื่นลมซัดสาดด้วยความตระหนก เด็กหญิงคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น เลือนรางคล้ายซุกซ่อนสุริยันจันทราเอาไว้ หรือว่าสุริยันจันทราแห่งฟ้าดินนี้จะอยู่ในดวงตาของนาง?