เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 320 ข้าอยากลองดูสักตั้ง
ดอกบัวทองใต้ฝ่าเท้าเณรน้อยเปล่งประกาย กลีบบัวบานสะพรั่งกลางเวหา จากนั้นแสงสีทองก็ระเบิดท่วมร่าง เขาไม่รั้งรออยู่ตรงนี้แม้เพียงชั่วอึดใจ รีบพุ่งทะยานไปยังทิศทางของเสียงกรีดร้องทันที
แววตาของไป๋เจ๋อประกายไอเย็นเยียบ กวาดมองหลีหยางแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเรียบ ๆ “หากมีโอกาส เชิญมาที่แดนอสูร บางทีพวกเรา อาจไม่เหมือนที่แดนมนุษย์ของพวกเจ้าพูดกัน”
สิ้นเสียงนั้น เขาก็พลันเหาะจากไปไกลลิบ
ไป๋เจ๋อสยบมาร ไม่เคยตระหนี่ฝีมือ
หลีหยางครุ่นคิดทบทวนคำพูดนี้ ทว่าคราวนี้เขากลับไม่รีบร้อนจากไป เขาเดินไปตรงหน้าไป๋หลี่ถูซางแล้วยิ้มพลางยื่นมือออกไป
ฝ่ายหลังยิ้มขื่นเต็มหน้า “ให้เจ้าเห็นสภาพน่าขายหน้าเสียแล้ว”
จากนั้นก็ยื่นมือออกไป หลีหยางดึงเขาขึ้นมาจากหน้าผาหินด้านหลัง พร้อมกับยื่นเม็ดยาให้เม็ดหนึ่ง “ยานี้จะช่วยให้เจ้าฟื้นตัวได้เร็วขึ้น”