กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 313 หลอมอสูรแปรมาร
ช่างประจวบเหมาะนัก คนผู้นี้ก็คือชายหนุ่มคนแรกที่เคยหัวเราะเยาะหลีหยางบนหาดทรายริมขอบฟ้าเทียนจือหยา และยังเป็นสุนัขรับใช้ตัวแรกเบื้องหน้าปฐพีเซียนแก่นทองเผ่ามนุษย์ผู้นั้นอีกด้วย
ยามนี้เขาถูกทั้งสามคนกดร่างไว้กับพื้น จนขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่น้อย
เจียงเฉิงอวี้กำลังจะซักถามต่อ ทว่าหลีหยางกลับซัดหมัดเข้าใส่แขนของชายหนุ่มบนพื้นอย่างดุดัน เสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะหักพับออกมา แขนข้างนั้นแหลกสลายไปในพริบตา
ชายหนุ่มกรีดร้องโหยหวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้าขาวซีด ละล่ำละลักว่า "ไม่ใช่ข้าที่อยากจะฆ่าเจ้า ไม่ใช่ข้าจริง ๆ เป็นใต้เท้าผู้นั้นที่สั่งให้ข้าสะกดรอยตามพวกเจ้ามา!"
"พวกเรางั้นหรือ"
สายตาของหลีหยางหม่นลง เงื้อหมัดเตรียมจะซัดลงไปอีกครั้ง