กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 291 ศัตรูที่มาเยือนกะทันหัน
“ข้าคิดถึงเจ้านะ” หลีหยางทิ้งประโยคนี้ไว้ แล้วดึงจิตสำนึกกลับคืนมา
หลังจากนั้น ทะเลปราณในตันเถียนก็ไร้ระลอกคลื่นอีก มีเพียงมังกรดุร้ายว่ายวนไปมาทั่วทิศ เผยเขี้ยวเล็บดุร้ายเป็นระยะ ร่างสีขาวผุดผ่องรางเลือนสายหนึ่งปรากฏวูบวาบในทะเลปราณ ดูราวกับดรุณีน้อย นางใช้ปลายเท้าแตะเบา ๆ ยืนอยู่บนหัวมังกร แววตาเป็นประกายระยิบระยับดุจดวงดารา ลึกล้ำดั่งวังวน
“เจ้าคนใจร้าย ยังมีหน้ามาบอกว่าคิดถึงข้าอีก”
……
นอกผืนป่าปลายคิมหันต์ อวลกลิ่นอายหนาวเหน็บสังหาร
ลมพัดผ่านพงไพรกว้างใหญ่ไม่หยุดหย่อน มักได้ยินเสียงหวีดร้องหรือโหยหวนแว่วผ่านดงทึบมา แต่เพราะมิใช่เสียงแมลงร้อง จึงยิ่งดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้น