กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 267 ตัวเพียงพอน
สุดขอบฟ้าพลันปรากฏสะพานทองคำ คล้ายกำลังมารอรับเทพผู้พิทักษ์เมือง
หลีหยางโยนน้ำเต้าสุราออกไปลูกหนึ่ง ด้านในบรรจุสุราหูเถาที่เขาโปรดปรานที่สุด
ท่านเทพผู้พิทักษ์เมืองกระดกอึก ๆ เข้าไปสองอึกใหญ่ อดเอ่ยปากชมไม่ได้ว่า "สุราดีจริง ๆ สุรานี้ข้าเคยกินที่เป่ยเจิ้นเมื่อครั้งกระโน้น เจ้าหนุ่ม เจ้าคงไม่ได้มาจากที่นั่นหรอกนะ?"
หลีหยางยิ้มแหะ ๆ พลางตอบว่า "เสี่ยวเอ้อร์ร้านสุราเป่ยเจิ้น หลีหยาง มีหลิวจือเซี่ยเป็นอาจารย์ขอรับ"
จากนั้นเขาก็จัดแจงคอเสื้อให้เรียบร้อย แล้วค้อมคำนับอย่างนอบน้อมหนึ่งครั้ง