เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 249 ข้ามีนามว่าหลี่รั่วอวี๋
คนพายเรือสะท้านไปทั้งตัว จวนเจียนจะหงายหลังตกน้ำ ทว่าเฉิงจิ่นเหยียนกลับแค่นยิ้มเย็น คลื่นพลังมหาศาลพลันโอบอุ้มร่างของคนพายเรือลอยค้างกลางอากาศ มือที่มองไม่เห็นข้างหนึ่งบีบเค้นเข้าที่ลำคอจนเขาหายใจไม่ออก ร่างดิ้นพล่านกลางเวหา ผิวหน้าเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำในชั่วพริบตา
“หากยังเล่นตุกติกอีก ข้าจะฟันมือเจ้าทิ้งเสีย อยู่ดีไม่ว่าดีอยากตายนักหรือไร หรือคิดว่าข้าไม่กล้าทำอะไรเจ้า?”
เมื่อพูดจบก็สลายไอพลัง ร่างของคนพายเรือจึงร่วงลงไปนอนหอบหายใจอยู่บนกราบเรือ ไข่มุกเม็ดหนึ่งพลอยกลิ้งหลุดจากมือตกสู่พื้น เฉิงจิ่นเหยียนก้าวเท้าเข้าไปแล้วเหยียบลงเต็มแรง เสียงดังเผาะ ไข่มุกแหลกละเอียดเป็นผุยผง
คนพายเรือกรีดร้องโหยหวนขึ้นอีกครา นั่นคือไข่มุกประจำชีพของตน