เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 247 ฝากความหวัง
หลีหยางตบอกตัวเองพลางกล่าว "พูดแล้วไม่คืนคำแน่นอน"
พอพูดจบหลีหยางก็พลันนึกเสียใจขึ้นมาทันที เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เทพเฉิงหวงกำลังมองเขาด้วยสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม แฝงทั้งความซาบซึ้งและละอายใจ ความรู้สึกผิดนั้นปรากฏชัดเจนบนสีหน้า
“ความจริงต่อให้คุณชายไม่คิดจะช่วยเรื่องนี้ ข้าก็ไม่ตำหนิอันใด น้ำแข็งหนาสามเชียะมิได้เกิดจากความหนาวเหน็บเพียงวันเดียว การที่เมืองระดับจวิ้นแห่งนี้จะกลายมาเป็นดินแดนที่เสื่อมทรามแปดเปื้อนได้ถึงเพียงนี้ แท้จริงแล้วสำนักศึกษาในท้องถิ่นย่อมระแคะระคายอยู่บ้าง ทว่าผ่านไปหลายปีปานนี้ก็ยังไม่มีผู้ใดส่งคนมาตรวจสอบ แสดงให้เห็นว่าผลประโยชน์และอำนาจเบื้องหลังพัวพันซับซ้อนยิ่งนัก”
หลีหยางนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า "ใต้เท้าไม่จำเป็นต้องพูดสิ่งใดอีกแล้ว"