เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 ความทุกข์ยากในแดนมนุษย์
หลังส่งหลิวปินไปด้วยความรู้สึกเคลือบแคลงสงสัย การเดินทางอันยาวนานตลอดครึ่งปีนี้ก็ดูเหมือนจะถึงจุดพักเสียที
หลีหยางมองดูซากปรักหักพังอันย่อยยับตรงนี้พลางทอดถอนใจไม่หยุดหย่อน
ใต้หล้าต้าซย่าแห่งนี้ช่างกว้างใหญ่เหลือเกิน กว้างใหญ่เสียจนเขารู้สึกไร้กำลัง เพียงแค่การเดินทางด้วยสองเท้าตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา ก็เกิดเรื่องราวคดเคี้ยวพลิกผันมากมายถึงเพียงนี้ แล้วใต้หล้าผืนนี้ ในแต่ละวันยังคงดำเนินฉากการพลัดพรากอันขื่นขมและสุขทุกข์ในแดนมนุษย์อยู่อีกมากเท่าใดกัน?
ดูเหมือนเขาจะเข้าใจแล้วว่า เหตุใดเหล่าอริยปราชญ์สำนักหรูผู้เฝ้าพิทักษ์ม่านฟ้าจึงไม่ยอมลงมาตรวจตรา พวกเขานั่งอยู่สูงเด่นเหนือม่านสวรรค์ สิ่งที่ตรวจตราคือฟ้าดินทั้งมวล มีหรือจะยอมทอดสายตาลงมายังจุดเล็กกระจ้อยร่อยจุดเดียว?