กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 แม่เจ้าโว้ย
แสงทองประกายผลึกเจิดจ้าแผ่ซ่านไปทั่วทุกทิศ ร่างกายอันบริสุทธิ์ผุดผ่องสะอาดตาดั่งหยกแท้ที่ยังไม่ผ่านการเจียระไน แม้มองดูอยู่ไกล ๆ ก็ยังชวนให้ใจสั่นสะท้าน บนโลกนี้ยังมีกายเนื้อที่ถูกเคี่ยวกรำจนถึงขีดสุดเช่นนี้อยู่อีกหรือ?
ลู่ยวี่รู้สึกหนังหัวชาหนึบ การผลัดเปลี่ยนสรรพางค์กายของหลีหยางแทบจะพลิกความรับรู้ทั้งหมดของเขา ต่อให้เป็นอริยปราชญ์มาเยือน ก็ไม่น่าจะมีการขัดเกลาเคี่ยวกรำที่เล่นใหญ่ถึงเพียงนี้ได้
ทว่าเบื้องหน้ากลับมีอยู่จริง และหลีหยางก็ทำมันสำเร็จเสียด้วย