เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 ใช้หมดแล้ว
เฟิงหมั่นโหลวพูดอย่างภาคภูมิใจยิ่ง "ท่องได้หมดแล้วขอรับ ท่องกลับไปกลับมาไม่ตกแม้แต่ตัวเดียว"
หลีหยางใช้ตะเกียบเคาะเขาไปทีหนึ่ง แล้วถามอีกว่า "เข้าใจความหมายข้างในหรือยัง"
เฟิงหมั่นโหลวตอบว่า "ปีศาจดีแก่ชราดี เริ่มต้นดีลงเอยดี"
หลีหยางไม่ส่งเสียง เฟิงหมั่นโหลวนึกว่าเขาโกรธ จึงพูดอย่างน้อยใจว่า "ข้าตั้งใจอ่านจริง ๆ นะขอรับ"
หลีหยางวางตะเกียบลงแล้วถามว่า "ลองอธิบายดูสิ?"
เฟิงหมั่นโหลวถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ คล้ายจะเข้าใจความหมายของประโยคนี้ ทว่าพอจะให้อธิบายออกมา กลับหาถ้อยคำและการเปรียบเปรยที่เหมาะสมไม่ได้ จึงอดรู้สึกลำบากใจไม่ได้
หลีหยางถอนหายใจ เพียงแค่วันเดียวก็ท่องจำได้แล้ว บางทีความหมายที่แฝงอยู่ในตัวอักษรเหล่านี้ คงต้องให้เขาได้ออกไปมองดูโลกมนุษย์แห่งนี้ก่อน ถึงจะเข้าใจได้อย่างถ่องแท้กระมัง