เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 191 ไร้เมตตา
ชายชราราวกับเล่นสนุกจนพอใจแล้วจึงดีดนิ้วคราหนึ่ง ยอดเขาที่เขาใช้พลังบีบบังคับกักไว้ในมือนั้นพลันขยายใหญ่ขึ้นตามสายลม ก่อนจะกลับคืนสู่ตำแหน่งเดิม
ผืนพสุธาที่เพิ่งถูกราบเป็นหน้ากลองเมื่อครู่ เพียงพริบตากลับมีขุนเขาและสายธารไหลริน งดงามดั่งภาพวาด ความแข็งแกร่งของเขานั้นเหนือล้ำเกินจินตนาการไปไกล ดีดนิ้วเดียวก็พลิกฟ้าเปลี่ยนดินได้ นี่ต้องเป็นวิชาของระดับอริยปราชญ์เป็นอย่างน้อย
เมื่อตระหนักถึงจุดนี้ ไม่ว่าหูเถาหรือเฉาหยางหว่านจือต่างก็ยิ้มอย่างขมขื่น ยอมรับชะตากรรมแล้ว
นอกจากตาย ก็คงมีเพียงความตายเท่านั้น
หูเถาหันกลับมาอยู่ตรงหน้าเฉาหยางหว่านจือ มองดูหลีหยางที่นอนหมดสติอยู่บนพื้น นางย่อกายนั่งลง พลันรู้สึกน้อยใจขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ “ข้าปกป้องเจ้ามานานเพียงนี้ คงถึงคราวสิ้นสุดแล้วนะ หลีหยาง”