กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 สิ่งตอบแทน
“อย่าได้กำเริบเสิบสาน ข้าคือยอด...แห่งเผ่าอสูร...”
คำหลังยังไม่ทันได้เอ่ย ก็ถูกทวนสะกดวิญญาณของหูเถาเสียบตรึงไว้กับพื้นเสียก่อน หูเถาตวาดเสียงกร้าวว่า “ยังกล้าเถียงอีกเรอะ ย่าทวดเจ้าคนนี้ตอนเป็นผู้ล่าวิญญาณ เจ้ายังกินนมแม่อยู่เลย หัวสุนัข กัดมัน!”
เจ้าหัวสุนัขกลืนวิญญาณอสูรลงคออย่างเอร็ดอร่อยพลางเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างรวดเร็ว ที่น่าประหลาดคือ ทั้งที่เป็นวิญญาณลอยเคว้งไร้ร่างเนื้อแท้ ๆ แต่ดูจากท่าทางที่เจ้าหัวสุนัขเคี้ยวแล้ว ชัดเจนว่าเหมือนได้กินอาหารจานโปรด สีหน้าเปี่ยมสุข เพลิดเพลินเจริญอาหารเป็นที่สุด
สุนัขนรก ย่อมสามารถกินวิญญาณเป็นอาหารได้อยู่แล้ว
ช่างหอมอร่อยจริง ๆ