เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 การแสดงอันยอดเยี่ยม
ในดวงตาของกู่ฉางชิงมีความหวาดหวั่นฉายชัด ราวกับเพิ่งเผชิญกับเรื่องที่ทำให้ตื่นตระหนกขวัญผวามาอย่างยิ่ง
หูเถายิ้มเย็น ชักทวนสยบวิญญาณชี้หน้าแมลงเม่ยที่ถูกเหวี่ยงลงไปแกล้งตายอยู่บนพื้น พลางขู่สำทับด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดว่า "เดี๋ยวนี้ บัดเดี๋ยวนี้ ทันทีเลยนะ ใช้ลูกไม้ที่เจ้าถนัดที่สุด ช่วยข้าขู่ไล่พวกมันไปซะ"
แมลงเม่ยมึนงงจนหัวแทบระเบิด ตั้งตัวตามสถานการณ์แทบไม่ทัน
ทวนสยบวิญญาณของหูเถากดต่ำลงทันควัน หัวสุนัขแยกเขี้ยวเตรียมจะเขมือบแมลงเม่ยลงท้องอยู่รอมร่อ ในเสี้ยววินาทีวิกฤตินั้น แมลงเม่ยก็กลิ้งตัวไปกับพื้น ลมดำสายหนึ่งพัดวูบ มันสะบัดกายแปลงร่างกลายเป็นบุรุษสะพายกระบี่ที่เคยไล่ล่าพวกเขาก่อนหน้านี้ทันที ดวงตายังคงเรียวยาว มีหน้ากากจิ้งจอกแขวนอยู่ข้างใบหน้าเช่นเดิม