เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 หัวใจอสูรที่ถูกสะกด
หลีหยางเองก็จนปัญญา ข้าไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย
หูเถาเห็นท่าทีไร้เดียงสาของเขาเข้าก็แทบอยากจะเอาไม้ทุบให้หัวร้างข้างแตก มือที่ถือทวนสั่นระริก ดวงตาทั้งคู่ลุกเป็นไฟแทบพ่นประกายออกมา
ไอ้เด็กบ้าหน้าโง่นี่ ต่อให้คิดจะเอาเปรียบ ก็ควรหาที่ลับตาคนหน่อยไม่ใช่หรือไง ถึงแม้ในสายตานาง เฉิงจิ่นเหยียนจะไม่ต่างอะไรจากท่อนไม้ทึ่มทื่อก็ตาม
แต่อย่างไรเขาก็เป็นคนมีเลือดมีเนื้อยืนอยู่ตรงนี้ น่าอับอายขายหน้าชะมัด
หลีหยางเอ่ยขอโทษคำหนึ่ง พอหูเถาได้ยินเข้า ผมเปียสองข้างแทบจะชี้ชันขึ้นมาด้วยความโมโห โกรธเป็นฟืนเป็นไฟจนอยากจะจับเขากดลงไปถูไถกับพื้นให้รู้แล้วรู้รอด ช่างไม่ประสีประสาเรื่องพรรค์นี้เอาเสียเลย ข้าต้องการแค่คำขอโทษหรือไงกัน
หูเถาเดินกระฟัดกระเฟียดมุ่งหน้าไปยังกระท่อมหลังน้อย