กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 เขาหลงหู่ไม่สงบสุข
น้ำเสียงอันอ่อนโยนอย่างยิ่งนั้น ชั่วขณะหนึ่งคล้ายกับพี่สาวข้างบ้านผู้น่ารักเหลือเกิน หลีหยางซาบซึ้งใจจนน้ำตาไหลพราก พับผ่าสิ การเดินทางรอนแรมมาตลอดทางนี้มันง่ายดายเสียที่ไหนกัน
หูเถายื่นมือไปขยี้ผมที่หวีไว้อย่างเรียบร้อยของเขาจนยุ่งฟูเป็นรังนก “ร้องไห้หาอะไรกัน”
……
น้ำตกสูงหมื่นลี้ทิ้งตัวลงมาจากฟากฟ้า แขวนตระหง่านอยู่ริมหน้าผาอย่างยิ่งใหญ่อลังการ สายน้ำเชี่ยวกรากไหลบ่า มวลน้ำอันถาโถมคลั่งไหลเลี้ยวลดไปตามแนวทิวเขาอันคดเคี้ยวมุ่งสู่อิดไกล