กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 ราชบุตรเขย
ยามที่มหาปราชญ์นิติรจนาคัมภีร์ ปรากฏนิมิตพิศวงจากฟากฟ้า เมื่อคัมภีร์สำเร็จก็บรรลุสู่ขั้นอริยปราชญ์ สวรรค์และพิภพร่วมยินดี ใช้กำลังของตนเพียงลำพังวางกฎเกณฑ์และกรอบระเบียบให้แก่แดนมนุษย์ จากนั้นจึงเร้นกายพำนักอยู่ ณ ซูซาน เคียงข้างมหาปราชญ์และผู้ทรงธรรมแต่กาลก่อนเรื่อยมา
ชายหนุ่มมองโครงกระดูกขาวที่ถูกตรึงอยู่กลางอากาศ ก่อนจะชี้นิ้วออกไป พลันบังเกิดแสงดารานับไม่ถ้วนรวมตัวขึ้นจากทั่วฟ้าดิน เข้าโอบล้อมพื้นที่ซึ่งโครงกระดูกขาวนั้นสถิตอยู่ จากนั้นเขาก้าวออกไปหนึ่งก้าว เสียงดนตรีสวรรค์บรรเลงก้อง มังกรเหินหงส์ร่อน เขามองอีกฝ่ายด้วยสายตาเรียบเฉยพลางเอ่ยขึ้นเพียงคำเดียวว่า "ดับสูญ"