เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ควบแน่นกระบี่จากความว่างเปล่า
เฉิงจิ่นเหยียนมองดูหลีหยางที่พยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืน ในใจก็อดสะท้อนความซาบซึ้งไม่ได้ พอหันไปมองผู้นำตระกูลเซวียที่กำลังเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ เขาก็พึมพำกับตัวเอง "ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี มารังแกเด็กคนหนึ่งแท้ ๆ ยังต้องลงแรงถึงเพียงนี้"
พอพูดจบเขาก็รู้สึกกระดากใจขึ้นมาทันควัน ดูเหมือนว่าตอนอยู่ที่ทะเลมรณะกุยซวี ตนเองก็ทำเรื่องแบบนี้อยู่บ่อยครั้งไม่ใช่หรือไร หางตาเหลือบไปเห็นหลีหยางเข้าพอดี เด็กหนุ่มกำลังกะพริบตาปริบ ๆ ให้เขา ทั้งยังพยายามเอามือดึงมุมปากเพื่อปั้นหน้ายิ้มส่งมาให้อีก ให้ตายสิ เฉิงจิ่นเหยียนหันกลับไป "ถ้ายังปกป้องเขาไม่ได้อีก ตัวเราคงไร้น้ำยาเกินไปแล้วกระมัง?"
ชั่วพริบตาถัดมา สายฟ้าก็คำรามกึกก้องฟาดเปรี้ยงลงมาอย่างฉับพลัน