กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 ช่วยเหลือ
“น่า...น่าจะมาถึงแล้วมั้ง” ชั่วขณะหนึ่ง เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ผู้นำตระกูลเซวียคนนี้ก็พลันพูดจาติดอ่างขึ้นมา
นายกองหนุ่มยิ้มบาง ๆ มือขวาคว้าศีรษะของหลีหยางขึ้นมา เวลานี้ สภาพที่ถูกซ้อมจนหน้าบวมเขียวช้ำทำให้ในใจของอีกฝ่ายเกิดความสะใจอย่างวิปริต
โดยไม่รู้เลยสักนิดว่ายามนี้ความเปลี่ยนแปลงของหลีหยางใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว เกล็ดละเอียดชั้นนั้นปกคลุมทั่วร่างของหลีหยางแทบทุกส่วนยกเว้นศีรษะ ดังนั้นตอนที่นายกองหนุ่มแสยะยิ้มชั่วร้าย หลีหยางก็พลันขยับริมฝีปาก คล้ายอยากจะพูดอะไรบางอย่าง อีกฝ่ายเห็นดังนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะยื่นหน้าเข้าไปกะว่าจะเยาะเย้ยต่อ ใครจะคาดคิดว่ากำปั้นขนาดเท่ากระสอบทรายจะพลันพุ่งออกมาอย่างกะทันหัน ตึง!