กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 คุกเข่าคารวะ
ปี้เอ๋อร์มีสีหน้างุนงง มองไปยังเบื้องหน้าท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำ สายฝนที่ไหลบ่าราวกับน้ำตกซัดลงมาจากผืนฟ้า กระทบจนยอดหญ้าบนพื้นต่างลู่เอน กองทัพที่มีแถวขบวนเป็นระเบียบกองนั้นกำลังขี่ม้าศึก มุ่งหน้ามาทางที่เธออยู่อย่างช้า ๆ
เด็กหญิงหลับตาลง ชั่วพริบตานั้น ความสว่างในดวงตาขวาก็มืดสลัวลงทันใด ทว่าดวงตาซ้ายกลับแฝงประกายความเยือกเย็นอันนุ่มนวล บางทีอาจเพราะดวงตาข้างนี้สะดุดตาเกินไป จึงทำให้พวกเขามองมาพร้อมกัน จนกระทั่งหลีหยางและเฉิงจิ่นเหยียนที่มองไม่เห็นอะไรเลยยังอดสั่นสะท้านขึ้นมาไม่ได้
หูเถาล้วงเอายาขวดหนึ่งออกมาจากกระเป๋ารูปกระต่ายขาวเย็บมือ พลางเอ่ยขึ้น "เอาอันนี้ทาที่เปลือกตา แล้วจะมองเห็นได้"