เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 ลิ่วล้อ
หลีหยางเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเถ้าแก่ของตนนั้นมีฐานะเป็นบัณฑิตคนหนึ่ง แต่ตนจะไปเล่าเรียนที่สำนักศึกษาได้จริงหรือ ชั่วขณะนั้นจึงสับสนอยู่บ้าง แม้ตอนออกจากทะเลมรณะกุยซวี บุรุษบนบัลลังก์ผู้นั้นจะบอกเขาว่า ตราบใดที่ไม่ถอดกำไลข้อมือ ก็จะไม่มีใครล่วงรู้ฐานะที่แปลงเป็นอสูรได้ของเขา
ปี้เอ๋อร์กระวนกระวายใจ ได้ยินคำว่าเรียนหนังสือก็รู้สึกปวดหัวตึบ ก่อนหน้านี้อยู่ในร้าน มีหลีหยางคอยหนุนหลัง ตนถึงดูแลบัญชีได้อย่างอกผายไหล่ผึ่ง หากต้องไปสำนักศึกษาจริง ตนมิใช่ต้องไปเรียนหนังสือด้วยหรือ ไปทำความเข้าใจหลักเหตุผลยิ่งใหญ่อะไรนั่นหรือไง โอย คิดถึงตรงนี้ปี้เอ๋อร์ก็อยากเอามีดทำครัวไปฟันบุรุษเกราะทองนัก เจ้าโจรชั่วนี่ เสนอแผนการบ้าบออะไรกัน
เดินเที่ยวเล่นไปเรื่อย ๆ จนถึงซูซานแห่งต้าซย่าแบบนี้ไม่ดีกว่าหรือไง ให้ตายสิ