กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 วันวานวัยเยาว์
โอหังยิ่งนัก!
“หลิงเซียว ตีมันให้ตายเลย มันพล่ามมากเกินไปแล้ว!” มีคนทนไม่ไหวจนตะโกนก้องออกมา
“มันรนหาที่ตายแท้ ๆ”
“ข้าไม่ชอบมันเลย น่ารังเกียจชะมัด”
“เพิ่งก้าวสู่วิถีบำเพ็ญ คิดจะบัญญัติเพลงหมัดเองเชียวรึ? ยังกล้าคิดจะสั่งสอนเหตุผลกับศิษย์ของมหาเทพยุทธ์อีก ไม่รู้จักเจียมตัว ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเอาเสียเลย”
หลี่ชิงซานแอบกำหมัดแน่น ผู้อื่นมองเห็นเพียงความทะนงตนของหลีหยาง แต่เขากลับสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อย่างไม่ยอมจำนนนั้น
เพียงคำว่า ‘ทำลายดักแด้’ สองคำ ก็ทำให้เขาเลือดลมพลุ่งพล่าน เขานึกภาพออกเลยว่าหากผ่านไปอีกเนิ่นนานนับหลายปี แล้วตนนำเรื่องนี้ไปเล่าให้ลูกหลานฟัง หัวใจจะสั่นสะท้านเพียงใด