กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 สมควรชักกระบี่
หลีหยางกับหลี่ชิงซานเดินไปยังที่ปลอดคน หลีหยางนั่งยอง ๆ บนโขดหิน ทอดสายตามองทะเลหมอกใต้เขา "พี่หลี่ ข้าขอสอบถามเรื่องราวบางอย่างจากท่านได้หรือไม่"
"ว่ามาได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ"
ไม่มีความช่วยเหลือใดที่ไร้สิ่งแอบแฝง การตีสนิทเช่นนี้หลี่ชิงซานเข้าใจดี และหลีหยางก็เข้าใจเช่นกัน เพียงแต่อีกฝ่ายจัดเจนเรื่องทางโลกยิ่งกว่าเขา หากมิใช่เพราะพวกเขาต้องมาเผชิญกับความผันผวนรอบพันปีที่ราชวงศ์หลีระดมกำลังกวาดล้างเซียนจุติครั้งใหญ่ ป่านนี้ทั้งสองคงเป็นคู่แข่งกันไปแล้ว จะมานั่งเคียงข้างกันอย่างสงบเช่นนี้ได้อย่างไร
หลีหยางเอ่ยถาม "คนที่เคยเข้าร่วมการทดสอบก่อนหน้านี้ มีใครตกค้างอยู่ในพิภพแห่งนี้บ้างหรือไม่"
เขาอยากคลี่คลายข้อข้องใจในใจให้กระจ่าง