กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 ขึ้นเขา
เทพภูผาทำใจไม่ได้ การบอกเล่าความโหดร้ายของโลกมนุษย์ให้เด็กหนุ่มคนหนึ่งฟังเร็วขนาดนี้ อย่างไรก็เร็วเกินไปอยู่บ้าง เขาตบไหล่หลีหยางพลางปลอบว่า "ทำหน้าที่ของตนให้เต็มที่ แล้วค่อยฟังลิขิตฟ้า ขอเพียงเจ้าทำได้ด้วยตัวเอง ไม่ว่าภายนอกจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร จงรักษาใจเดิมของเจ้าไว้ อย่าให้ไขว้เขวก็พอ"
หลีหยางเงยหน้าขึ้น สองตาเป็นประกาย "ปล่อยให้ลมคลื่นซัดสาด ก็นั่งเรือตกปลาอย่างมั่นคง ใช่ไหมขอรับ?"
แววตาของเทพภูผาเป็นประกายขึ้นมา พลางขบคิดถ้อยคำเหล่านี้อย่างละเอียด ทันใดนั้นก็กระปรี้กระเปร่าขึ้น "ใครบอกเจ้ามา?"
หลีหยางเบะปาก ข้าสรุปเอาเองไม่ได้หรือไง?
เทพภูผาหัวเราะ "ถูกแล้ว หมายความอย่างนั้นแหละ"
และในเวลานี้ ท่านเทพีวารีก็ยกสำรับอาหารขึ้นโต๊ะเช่นกัน