กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 ศึกชิงวาสนา
หญิงสาวพูดประโยคนี้จบก็เดินจากไป
หลีหยางมองตามแผ่นหลังของนาง พึมพำว่า "เป็นอสูรแล้วอย่างไร อสูรก็มีชีวิต มีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่ระหว่างฟ้าดินเหมือนกันมิใช่หรือ"
เขาพูดเสียงเบามาก หญิงสาวที่เดินไปถึงหน้าประตูชะลอฝีเท้าลง ขอบตาแดงเรื่อ ทว่าท้ายที่สุดก็ไม่ได้หันกลับมา
เพียงแค่คำว่าอสูรคำเดียว ก็แบกรับอะไรไว้มากมายเหลือเกินแล้ว
นักพรตกำลังซ่อมกระเบื้องบนตำหนักใหญ่ของวัดสะพานน้ำที่เพิ่งถูกแทงทะลุ หลวงจีนนั่งอยู่ข้าง ๆ มองเมฆที่ม้วนตัวอยู่ตรงขอบฟ้าแล้วเอ่ยว่า "มรรคของอาตมา เทียบไม่ได้กับของพ่อหนุ่มคนนั้นเลย มีชีวิตอยู่อย่างไร้ค่า ไร้ค่าแท้ ๆ"