กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 หนทางสายนี้ยังอีกยาวไกล
การเดินทางตลอดสายนี้ราบรื่นยิ่ง ไป๋จิงพาสองคนหนึ่งใหญ่หนึ่งเล็กทะลุผ่านส่วนลึกของเขาเจี้ยซาน กระทั่งมาถึงริมทะเลสาบใหญ่แห่งหนึ่ง ทะเลสาบนี้กว้างใหญ่ไพศาลนัก อย่างน้อยก็มองไม่เห็นฝั่ง กลางทะเลสาบมีภูเขาลูกหนึ่งสูงตระหง่านจนมองไม่เห็นยอด ราวกับเจดีย์สมบัติ แมกไม้ซ้อนสลับเรียงรายจากบนลงล่าง ทั้งยังมีสายน้ำจากสรวงสวรรค์ไหลรินหล่นลงมาตามแนวพงไพรเขียวชอุ่ม
มองดูแต่ไกลราวกับหอคอยลอยฟ้า ยิ่งคล้ายแดนเซียนบนโลกมนุษย์ หลีหยางมองจนตะลึงงันไปบ้าง
ไป๋จิงยิ้มพลางเอ่ยถาม "รู้หรือไม่ว่าที่นี่มีชื่อเรียกว่ากระไร"
หลีหยางครุ่นคิดชั่วครู่แล้วตอบว่า "ซานไห่"