เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 281 เส้นเรื่องสมมติ ตอนพิเศษ: กินผัดฝอยมันฝรั่งหมดก็ยังไม่ตาย 4
หลังจากเงียบไปนาน ในที่สุดเขาก็ก้มลงยกจานชามบนโต๊ะ แล้วค่อย ๆ ลงมือทาน
เพิ่ง ทานไปได้ไม่กี่คำ เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเรียบ ๆ “นึกไม่ถึงเลยว่าพอเกิดใหม่แล้ว ฝีมือทำอาหารของนายจะยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ”
เซี่ยหรานตอบ “นั่นเป็นฝีมือของเสิ่นอวี้เว่ยต่างหาก”
เซี่ยหรานเห็น ‘ตัวเอง’ วางชามข้าวลงทันทีแล้วไม่ทานต่อ ชายหนุ่มปั้นหน้าบึ้งตึงบอกว่าไม่หิว
ดูท่าทางแล้วก็คงไม่หิวจริง ๆ นั่นแหละ สงสัยว่าจะอิ่มจากผัดฝอยมันฝรั่งงอกจานนั้นแล้ว พอลองคิดดูแล้วตัวเองก็นับว่าเก่งจริง ๆ รสชาติแปลกไปชัดเจนขนาดนั้นยังทานจนหมดจานได้ คาดว่าคงเป็นเพราะซอสพริกขวดนั้น ช่วยไว้ ซอสพริกทาเยอะเกินไปจนปากชา แต่กลับคิดไปเองว่าเผ็ด