เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 276 : คู่มือการใช้งานเสิ่นอวี้เว่ย
เซี่ยหรานวัยสิบสี่ปีตื่นขึ้นมา ก็กลับมาอยู่ในร่างเดิมของตนเองแล้ว
เขาไม่ได้เห็นหุ่นไม้ตัวน้อยที่เสิ่นอวี้เว่ยซ่อมให้ รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง จึงนอนมองเพดานอยู่บนเตียง ผ่านไปนานก็ยังไม่ออกมาจากเตียง ได้แต่ค่อย ๆ ถอนหายใจ
ขณะนั้นเอง ข้างกายก็มีเสียงดังขึ้น “ตื่นแล้วเหรอ”
เป็นเสียงที่คุ้นเคยยิ่งนัก ทว่ากลับไม่ใช่ความอ่อนโยนดังเช่นในความทรงจำ
เซี่ยหรานหันหัวไป มองเห็นเสิ่นอวี้เว่ยที่วัยเยาว์กว่าและเคร่งขรึมกว่ายืนอยู่เบื้องหน้าเตียงของเขา
เสิ่นอวี้เว่ยเองก็พบความผิดปกติของเขาเช่นกัน ขมวดคิ้วเล็กน้อย ยื่นมือเข้ามาแตะหน้าผากของเขา คล้ายกับรู้สึกว่าวันนี้ตื่นสายอย่างผิดปกติแถมสีหน้ายังประหลาดเช่นนี้ คงจะล้มป่วยแล้วกระมัง
หัตถ์อบอุ่นและกว้างใหญ่ตกวางลงบนหน้าผากของเด็กหนุ่ม ไม่ได้รู้สึกถึงความร้อนผ่าวแม้แต่น้อย
ไม่ได้ล้มป่วย สุขภาพแข็งแรงดียิ่ง
เซี่ยหรานมองเขา จู่ ๆ ก็พลิกตัวหันหน้าเข้าหาชายหนุ่ม กุมหัตถ์ของเขาที่วางอยู่บนหน้าผากตนเอาไว้ แล้วแนบกับข้างแก้มของตนที่อุ่นขึ้นเล็กน้อยจากการนอน พลางถูไถเบา ๆ