กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 233 ช่างเหน็ดเหนื่อยจริง ๆ
“เซี่ยหราน เห็นนายมีความสุข ฉันก็ดีใจมาก”
เซี่ยหรานขมวดคิ้ว รู้สึกอยู่เสมอว่าตอนนี้หลินเฟิงดูเจ้าน้ำตาและอ่อนไหวจนผิดปกติ ย้อนถามตามสัญชาตญาณทันที “ทำไม เห็นฉันในสภาพไม่มีความสุขหรือยังไง”
หลินเฟิงยิ้มบาง ๆ สะบัดหน้า แล้วพูดออกมาประโยคหนึ่ง “ไม่รู้สิ อาจจะเคยเห็นในความฝันมั้ง พอตื่นขึ้นมาก็จำไม่ได้แล้ว”
“นายฝันบ่อยเหรอ” เซี่ยหรานเป็นห่วงตามสัญชาตญาณ
“นาน ๆ ที”
“ว่าง ๆ ก็ไปหาหมอบ้าง ดูว่าการนอนหลับมีปัญหาหรือเปล่า”
“อืม ได้ เอาไว้ว่างแล้วฉันจะไป”
กำลังคุยกันอยู่ เสียงปลดกุญแจรหัสดิจิทัลก็ดังมาจากทางประตู