เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 230 ลืมปิดถ่ายทอดสด
เซี่ยหรานไม่ได้สนใจคอมพิวเตอร์ที่หันหน้าเข้าหาผนัง เขานอนอยู่บนโซฟาตัวเล็กสีเขียวอ่อน สายตาทอดผ่านโมบายกระดิ่งลมดอกบลูเบลล์ที่แขวนอยู่หน้าซอย เหม่อมองตึกสูงและท้องฟ้าสีครามในระยะไกล
สีหน้าจริงจังฉายชัดขณะขบคิดว่าเหตุใดแฟนคลับของตนถึงชอบพูดจาสองแง่สองง่ามใส่ตนขนาดนี้
เป็นเพราะแฟนคลับลามกเหมือนเจ้าตัวจริงอย่างนั้นหรือ
หรือเป็นเพราะชาติก่อนตนเองเคยพูดจาสองแง่สองง่ามใส่เสิ่นอวี้เว่ยไว้เต็มสมุดบันทึกเล่มหนึ่ง วันนี้จึงถึงเวลาได้รับผลกรรมแล้ว
ยังไม่ทันคิดหาคำตอบได้ ประตูห้องใต้หลังคาก็เปิดออก
เซี่ยหรานไม่ได้สังเกตเห็นว่ามีคนเดินเข้ามา มือข้างหนึ่งยันศีรษะไว้ ขมวดคิ้วเล็กน้อย ยังคงพยายามนึกทบทวนคำหยาบที่ตนเคยด่าเสิ่นอวี้เว่ยในชาติก่อน
จนกระทั่งเส้นผมตรงหน้าผากถูกเขี่ยไปทัดไว้หลังใบหูอย่างแผ่วเบา
เขาเงยหน้าขึ้น ประจวบเหมาะกับเห็นเสิ่นอวี้เว่ยโน้มตัวลงมาพอดี