ตอนที่ 196 บุตรสาวสองคน

ตอนที่ 196 บุตรสาวสองคน

“คิดจะทำอย่างไรต่อไป” นายท่านผู้เฒ่าใช้ไม้เท้าเคาะพื้น พูดย้ำเสียงหนักขึ้นพลางเงยหน้ามองทั้งสอง “จะไม่สนใจแล้วหรือ ต่อไปจะปล่อยให้พวกเขาเป็นแบบนี้ตามใจชอบใช่ไหม”

เมื่อกลับมาถึงบ้าน คุณพ่อเสิ่นและคุณแม่เสิ่นก็ถูกนายท่านผู้เฒ่าเรียกเข้าไปในห้องหนังสือ เพื่อถามถึงความคิดเห็นของทั้งสองเกี่ยวกับเรื่องที่เสิ่นอวี้เว่ยจะคบกับเซี่ยหราน

ทั้งสองยืนอยู่นานโดยไม่เอ่ยปากพูดอะไร

นายท่านผู้เฒ่ารออยู่ครึ่งค่อนวันจนหมดความอดทน เขากลอกตาถลึงมองทั้งสองก่อนกล่าวเสียงเข้ม “พูดสิ!”

คุณพ่อเสิ่นเกรงว่าภรรยาของตนจะ ตกใจจนสะกิดแผลใจในวัยเด็ก จึงขยับก้าวขึ้นหน้าไปครึ่งก้าวเพื่อบังสายตาของนายท่านผู้เฒ่าไว้ แล้วเอ่ยว่า “พ่อครับ ผมคิดว่านี่เป็นเรื่องดีนะครับ จริง ๆ แล้วนิสัยของอวี้เว่ยหาคนรักได้ยากมาก หลายปีมานี้ไม่เคยเห็นเขานึกพึงใจหญิงสาวคนไหน แล้วก็ไม่เคยเห็นหญิงสาวคนไหนกล้าเข้าใกล้เขา ในเมื่อเขาชอบหรานหราน และหรานหรานก็ชอบเขา ทำไมถึงไม่ปล่อยให้พวกเขาคบกันล่ะครับ”

นายท่านผู้เฒ่ามองไปที่ด้านหลังของเขา ขมวดคิ้ว “ไหวจู เธอเองก็คิดแบบนี้เหมือนกันหรือ”

“ใช่ค่ะ” คุณแม่เสิ่นเงยหน้ามองเขา เป็นครั้งแรกที่สบตาเขามองตรงไปโดยไร้ความหวาดกลัว เอ่ยอย่างสงบว่า “ฉันคิดว่าหงจางพูดไม่ผิด ในเมื่อพวกเขาชอบกันและกัน ทำไมถึงปล่อยให้พวกเขาคบกันไม่ได้ล่ะคะ”

นายท่านผู้เฒ่าอดขมวดคิ้วไม่ได้