เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 192 ไม่ใช่ความฝันหรอกหรือ
เสิ่นอวี้เว่ยอยากจะอธิบาย ทว่าพอเอ่ยปาก กลับติดค้างอยู่ในคอราวกับมีก้างปลาแทง หลังจากเงียบไปชั่วครู่ เขาก็ก้าวไปข้างหน้าทันที ยื่นมือประคองใบหน้าของเซี่ยหรานแล้วประกบริมฝีปากจูบอย่างหนักหน่วย
ใบไม้แห้งในสวนร่วงหล่น ถูกสายลมพัดปลิว ครูดผ่านพื้นดินส่งเสียงสวบซาบ
เซี่ยหรานผลักเขาออกสุดแรง
เขาถอยหลังไปสองก้าว ดวงตายังคงแดงช้ำ สีหน้ายังคงดุดัน บนใบหน้าไม่มีร่องรอยของการถูกจูบจนเคลิบเคลิ้มหรือยอมสยบเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังถลึงตาใส่เขาหนักกว่าเดิม ก่อนจะกัดฟันพูดว่า “ฉันอนุญาตให้นายจูบฉันแล้วหรือไง”
เสิ่นอวี้เว่ยหลุบตาลงมองริมฝีปากที่ถูกตนเองจูบจนแดงระเรื่อโดยไม่พูดอะไร
เซี่ยหรานอัดอั้นโทสะไว้เต็มอ่างอกตั้งแต่ตอนรู้อยู่บนทาง พอมาเห็นเขาพัวพันอยู่กับคู่นัดดูตัว โทสะก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว