ตอนที่ 189 เขาเองก็มีความกลัว

ตอนที่ 189 เขาเองก็มีความกลัว

เช้าวันถัดมา เซี่ยหรานที่มองออกไปนอกหน้าต่างตลอดทั้งคืนโดยไม่ได้หลับเลยสักตื่นได้หลับตาลงแล้วลุกขึ้นจากโซฟา

เขานวดไหล่ที่แข็งเกร็งและโหนกคิ้วที่ปวดรวดเร็ว ก่อนจะเดินออกจากห้อง เพื่อดูว่าคนอื่น ๆ ตื่นกันหรือยัง

ชั้นล่าง ทุกคนตื่นกันหมดแล้ว

ทุกคนต่างยุ่งอยู่กับเรื่องของตัวเอง คุณพ่อเสิ่นกำลังจัดการเอกสารที่เลขาฯ ส่งมาอยู่ที่ระเบียง คุณแม่เสิ่นกำลังคุยโทรศัพท์กับผู้ช่วยผู้จัดการเรื่องเนื้อหาการประชุม เสิ่นสวินกำลังพิมพ์วิทยานิพนธ์ที่ยังไม่ได้เขียนเลยสักตัวอักษรอยู่หน้าคอมพิวเตอร์...

ไม่มีใครว่างอยู่เฉย ๆ แม้แต่แม่บ้านก็ยังตั้งหน้าตั้งตาเช็ดพื้นและราวบันไดที่เงาวับจนสะท้อนแสงได้ตั้งนานแล้ว

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายอันเงียบเหงาหดหู่และตึงเครียดอย่างยิ่ง

เซี่ยหรานงุนงงเล็กน้อย พอด้านหน้าลงมองนาฬิกาข้อมือ ก็พบว่ายังไม่ถึงหกโมงเช้าด้วยซ้ำ

“ตื่นแล้วเหรอ”