กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 179 ตกใจจนร้องไห้โฮ
เสิ่นอวี้เว่ยนั่งอยู่ด้านบนพลิกอ่านทีละหน้า ยิ่งอ่าน สีหน้าก็ยิ่งดูย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ
เสียง “ปัง” ดังขึ้น สมุดบันทึกถูกฟาดลงบนโต๊ะอย่างแรง เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหลังมือ
ถ้วยชาสะเทือนกระดอนขึ้นพร้อมเพรียงกัน
ภายในห้องเงียบกริบราวกับไร้สิ่งมีชีวิต
เซี่ยหรานตัวแข็งทื่อ ใบหน้าซีดเผือด หวนนึกถึงมุกสองแง่สองง่ามชั้นต่ำและถ้อยคำหยาบคายสารพัดในสมุดบันทึกที่เคยพาดพิงเสิ่นอวี้เว่ย
เขารู้ดีว่าคราวนี้ตนเองต้องไม่รอดแน่
เซี่ยหรานถูกตีเข้าที่ก้นอีกครั้ง หนนี้หนักหนากว่าเดิมจนลุกไม่ขึ้นจากเตียงถึง 3 วัน
เสิ่นอวี้เว่ยคงจะโกรธจริง ๆ แล้ว