เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 175 รักกันด้วยใจจริง
“แย่แล้ว น้องชายคุณรักคน ๆ นั้นเข้าแล้วจริง ๆ”
ภายในห้องหนังสือ เสิ่นอวี้เว่ยเงยหน้าขึ้นจากหลังโต๊ะทำงาน มองเห็นคุณแม่เสิ่นเดินเข้ามานั่งลงด้วยสีหน้าอมทุกข์
คุณพ่อเสิ่นมีสีหน้าเคร่งขรึม คอยลูบหลังเธอไม่หยุด
เสิ่นอวี้เว่ยไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงสงสัย
เขาไม่ได้เอ่ยปาก เงียบฟังและมองดูผู้เป็นแม่
คุณแม่เสิ่นปรับตัวเข้ากับความประหยัดคำพูดของเขาได้ตั้งนานแล้ว จึงไม่รอให้เสิ่นอวี้เว่ยตอบ บ่นพึมพำกับตัวเองต่อไป “ฉันกับพ่อของคุณเพิ่งไปถามหรานหรานที่ห้องมา คุณรู้ไหมว่าเขาพูดว่าอะไร”
เสิ่นอวี้เว่ยยังคงจ้องมองเธอ
คุณแม่เสิ่นสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ “ฉันกับพ่อของคุณเกลี้ยกล่อมให้เขาเลิกกัน แต่เขากลับบอกว่า ถ้าเลิกแล้วจะมาคบกับคุณ”
เสิ่นอวี้เว่ยที่ไม่ค่อยแสดงความรู้สึกอะไรมาโดยตลอด เมื่อได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยโดยที่ยากจะสังเกตเห็น