เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 173 ห้ามออกจากบ้าน
“ไม่ต้องไปสนว่าจะแก่กว่ากี่ปี!” คุณแม่เสิ่นโบกมือใหญ่ คว้าสองมือของเซี่ยหรานไว้ เอ่ยด้วยความตกใจกลัวอย่างยิ่ง “คบกันจริง ๆ หรือ คุณคบกับผู้ชายหรือ คุณ คุณทำไม ทำไมถึงคิดไม่ได้ไปคบกับผู้ชาย...”
จู่ ๆ ก็หวนนึกอะไรขึ้นมาได้ คุณแม่เสิ่นหันไปทางเสิ่นอวี้เว่ยที่ยังคงยืนอยู่
พอเห็นใบหน้าเขาไม่มีความประหลาดใจแม้แต่น้อย ทั้งยังนึกถึงคำพูดของเสิ่นอวี้เว่ยเมื่อครู่ ดวงตาก็ต้านเบิกกว้างทันที เอ่ยกับเซี่ยหรานว่า “คุณเรียนเลียนแบบพี่ชายคุณใช่ไหม เรื่องแบบนี้มันน่าเรียนเลียนแบบหรือไง ไม่ใช่เรื่องน่าภาคภูมิใจอะไรเสียหน่อย!”
เสิ่นอวี้เว่ยเอ่ยขัดนาง “แม่ เวลาว่างก็อ่านตำราให้มากๆ หน่อย การรักร่วมเพศก็เป็นแค่รสนิยมทางเพศที่พบเห็นได้ค่อนข้างน้อยชนิดหนึ่ง ไม่ใช่สัตว์ร้ายน่ากลัวอะไร แม่เพิ่งมีอคติไปมองมันเลย”