ตอนที่ 161 ขยับไม่ได้

ตอนที่ 161 ขยับไม่ได้

เสิ่นอวี้เว่ยไม่ได้ขยับ ทั้งไม่ได้หันหลังเดินออกจากห้องไปเหมือนเมื่อคืน ราวกับไม่ได้ยินเสียงตะคอกที่เซี่ยหรานแผดใส่เขาเลยแม้แต่น้อย

เขาคุกเข่าลงครึ่งหนึ่ง ย่อตัวลงมองคนในอ่างอาบน้ำที่หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความโกรธในระดับสายตา สายตาไล่จับจดอยู่ที่คางขาวเนียนประณีตซึ่งเกาะพราวไปด้วยหยาดน้ำ ก่อนค่อย ๆ เคลื่อนสูงขึ้น จ้องมองดวงตาของเซี่ยหรานที่เปียกชื้นด้วยไออ้อนและถูกเพลิงโทสะเผาจนแดงฉานอย่างสงบ

เสิ่นอวี้เว่ยสงบเรียบเฉยจนแทบจะผิดปกติ มองไม่เห็นปฏิกิริยาทางอารมณ์ตามธรรมชาติที่ควรจะมีเลยแม้แต่นิดเดียว

ครู่ใหญ่ เขาถึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “เซี่ยหราน นายไม่ติดใจที่จี้เหยียนหมิงสารภาพรักกับนายงั้นเหรอ”

เซี่ยหรานไม่ได้ตอบ หน้าอกยังคงกระเพื่อมไหว จ้องมองเขาโดยไม่เอื้อนเอ่ยแม้แต่คำเดียว

เสิ่นอวี้เว่ยถามซ้ำอีก “แล้วยังจะตอบรับเงื่อนไขน่าไร้ยางอายพวกนั้นของมันอีกใช่ไหม นายไม่รู้สึกว่านั่นคือการคุกคามและไม่ให้เกียรติ นายรู้สึกว่าตัวเองรับได้ จนฉันแยกไม่ออกแล้วว่านายตั้งใจพูดประชดฉัน หรือนายคิดแบบนั้นจริง ๆ ถูกมันดึงดูดจนอยากจะอยู่กับมันจริง ๆ กันแน่”

“แต่ว่าเซี่ยหราน” เสิ่นอวี้เว่ยจ้องมองคนที่จมอยู่ในน้ำ แล้วบอกเขา “แฟนของนายมีแฟนใหม่แล้ว”

เซี่ยหรานขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ได้มีปฏิกิริยารุนแรงอะไร

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมหัวข้อสนทนาถึงกระโดดไปที่ถังซือหรงได้ เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับถังซือหรงกัน