กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 137 อิจฉาเขาอีกแล้ว
เซี่ยหรานกำลังถอดถอนใจอย่างจริงจัง แต่เสิ่นอวี้เว่ยกลับรู้สึกว่าเขากำลังออดอ้อนหยอกเย้า ร่างกายพลันแข็งเกร็งไปทั้งร่าง เลือดในกายเดือดพล่านโห่ร้อง ราวกับจะทะลักออกมาเพื่อบังคับให้คนตรงหน้ายอมรับผิดชอบต่อการยั่วยวนในอดีตทั้งหมด
อยากเห็นอีกฝ่าย ‘ดูดี’ อยากได้ชีวิตอีกฝ่าย
“มีอะไรหรือเปล่า” เซี่ยหรานเห็นเขาจับตัวเองไว้ไม่ยอมปล่อย สายตาก็จ้องมองตนไม่คลาดสายตา จึงอดแปลกใจไม่ได้ “นายมีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่าเสิ่นอวี้เว่ย”
ครู่ใหญ่ เสิ่นอวี้เว่ยถึงยอมปล่อยมือจากเขา
พอเขาทำท่าจะหันหลังเดินจากไป เซี่ยหรานก็ก้าวตามไปสองสามก้าวแล้วถามว่า “พรุ่งนี้ฉันมีธุระ นายช่วยดูให้หน่อยสิว่าฉันควรแต่งตัวยังไงดี ฉันอยากดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาหน่อย”