ตอนที่ 109 ไม่พูดไม่อ่านอีกแล้ว

ตอนที่ 109 ไม่พูดไม่อ่านอีกแล้ว

หากเป็นช่วงแรก ๆ ที่เพิ่งเกิดใหม่ แล้วเสิ่นอวี้เว่ยคอยอยู่ข้างกายช่วยเขาซักผ้าทำอาหารให้เหมือนอย่างตอนนี้ เซี่ยหรานคงคิดอย่างมืดมนและชั่วร้ายแน่ ๆ ว่าการได้ผูกบุตรผู้เป็นที่โปรดปรานแห่งสวรรค์อย่างเสิ่นอวี้เว่ยไว้ข้างกาย ยอมให้เขาปล่อยเวลาเนิ่นช้าและเสียการเรียนไปเพื่อตนเอง เรื่องนี้มันช่างสะใจเสียจริง

แต่ตอนนี้กลับไม่ได้แล้ว เขาทำไม่ลง ทั้งยังไม่ได้รู้สึกสะใจอะไรเลยแม้แต่น้อย

ในทางกลับกันกลับรู้สึกเศร้าใจมาก

เซี่ยหรานอยากให้เสิ่นอวี้เว่ยกลับเมือง A กลับไปเรียนหนังสือต่อ อยากให้เขาได้สร้างสรรค์คุณค่าของตัวเองในสถานที่ที่เขารักต่อไป

เขาหวังให้เสิ่นอวี้เว่ยเป็นเสิ่นอวี้เว่ยคนที่โดดเด่นเจิดจรัสคนนั้นตลอดไป

“นายกลับไปเรียนหนังสือเถอะ เสิ่นอวี้เว่ย”