ตอนที่ 74 ข้าวผัดหนึ่งจาน

ตอนที่ 74 ข้าวผัดหนึ่งจาน

“เซี่ยหราน อยากลงไปเดินเล่นข้างนอกหน่อยไหม”

โทรศัพท์มือถือถูกยึดไปแล้วจริงๆ เสิ่นอวี้เว่ยโน้มตัวลงตรงหน้าเขา มือหนึ่งลูบเรือนผมของเขาพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

เซี่ยหรานนั่งอยู่บนเตียง เงยหน้าขึ้น ขมวดคิ้วมองคนตรงหน้า

พอหวนนึกถึงเรื่องราวตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา เซี่ยหรานก็รู้สึกอย่างบอกไม่ถูกว่าเสิ่นอวี้เว่ยมีความ... โรคจิตอยู่หน่อยๆ

หรือจะพูดว่าไม่ค่อยปกติตามธรรมชาติ

ก่อนที่ตัวเองจะได้รับบาดเจ็บ เสิ่นอวี้เว่ยดูเป็นคนรู้ความเหมาะสม รู้วางตัวได้อย่างพอเหมาะพอดี

ดีต่อตัวเอง แต่ก็ไม่ได้ดีจนชวนให้รู้สึกอึดอัดอึดอั้นเหมือนในตอนนี้

เซี่ยหรานถึงกับสงสัยว่าเสิ่นอวี้เว่ยเคยเสียคนในครอบครัวหรือเพื่อนคนสำคัญไปเพราะการกลั่นแกล้งในโรงเรียนหรือไม่ มิเช่นนั้นก็คงไม่อาจหาเหตุผลมาอธิบายพฤติกรรมอันผิดปกติในตอนนี้ของเขาได้เลย