เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 72 ฉันก็เคยแพ้
“หือ”
“ฉันบอกว่าเรื่องฉันชกตดต่อยกับเฉินซวี่เหวิน ฉันเป็นฝ่ายชนะ” เซี่ยหรานมองเขา
เสิ่นอวี้เว่ยไม่ได้พูดอะไร
คาดว่าคงรู้สึกว่าเขาถูกเตะเข้าที่ท้องจนบาดเจ็บขนาดนี้ ไม่เห็นจะมีจุดไหนที่เรียกว่าชนะได้เลย ทว่าผ่านการใช้ชีวิตร่วมกันมาหลายวันนี้ เสิ่นอวี้เว่ยก็เข้าใจชัดเจนว่าเหตุใดเซี่ยหรานถึงพูดเช่นนี้
เซี่ยหรานเป็นคนที่ทรนงและไม่ยอมคนอย่างยิ่ง ยอมเป็นฝ่ายถูกตำหนิเสียดีกว่าก้มหัวแสดงความอ่อนแอแม้เพียงครึ่งก้าว
เขาต้องการเป็นฝ่ายชนะให้ได้เท่านั้น
บางทีในสายตาของคนอื่น การที่เซี่ยหรานโดนทำร้ายจนสะบักสะบอมขนาดนี้ เขาคือคนที่น่าสงสาร และเป็นฝ่ายแพ้
แต่ตัวเซี่ยหรานเองกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น
เซี่ยหรานคิดว่าตนเองไม่ได้ร้องไห้ คนที่ร้องไห้จนอับอายขายหน้าคือเฉินซวี่เหวิน ดังนั้นเฉินซวี่เหวินต่างหากที่เป็นฝ่ายแพ้