เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 67 เขาเริ่มพูดจาพล่อย ๆ ก่อน
การที่เซี่ยหรานในชาติก่อนกล้าแช่งชูด่าเสิ่นอวี้เว่ยไว้ในสมุดบันทึกประจำวัน ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าแม้เขาที่มีชาติกำเนิดยากจนขัดสนอาจจะมืดมนและต้อยต่ำ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องขลาดกลัวถึงขั้นต้องหนีหน้าผู้คน
ยิ่งไปกว่านั้น ในชาติก่อนเขากับเสิ่นสวินก็แทบจะเติบโตมาด้วยการสาวหมัดต่อยตีกันเป็นประจำอยู่แล้ว
ไม่สร้างเรื่องก่อน แต่ก็ไม่เคยเกรงกลัวเรื่องราว
ถูกเพื่อนนักศึกษากลุ่มหนึ่งช่วยกันรั้งไว้ แต่ก็ยังส่งเสียงโฮกคำรามจะเข้าไปแลกชีวิตกับเซี่ยหรานให้ได้
ในปากยิ่งส่งเสียงสบถด่าทอไร้คำพูดดี ๆ——
มีแต่คำว่า “มีแม่ให้กำเนิดแต่ไม่มีแม่สั่งสอน” “พ่อแกตายแล้วคิดว่ามีพ่อใหม่แล้วยิ่งใหญ่มากใช่ไหม” “เข้าโรงเรียนมาได้เพราะใช้เส้นสายแล้วอวดดีอะไร” “รู้ไหมว่าท่านอาของฉันเป็นใคร” ...