กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 57 ผมอยากลาออกจากโรงเรียน
“เซี่ยหราน นายถอยไปก่อน”
“ผมไม่ถอย! ผมไม่ยอมให้คุณตีเขา! ผมก็บอกแล้วว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขา แล้วเสิ่นอวี้เว่ย คุณไม่รู้สึกบ้างเหรอว่าวิธีการอบรมสั่งสอนของคุณมีปัญหาอย่างมาก!” เซี่ยหรานขวางหน้าจู้หมิงไว้แน่น ดวงตาจ้องเขม็งไปยังเสิ่นอวี้เว่ยที่ถือไม้เรียวอยู่เบื้องหน้า
“ทำผิดก็ต้องโดนลงโทษ ถ้าเมื่อวานเธอไม่ห้ามไว้ วันนี้เขาคงไม่กลับมาดึกขนาดนี้อีก”
“คุณเชื่อไหมว่าถึงวันนี้คุณจะตีเขา วันพรุ่งนี้ผมก็ยังกล้าพาเขาไปอีก”
“……”
จู้หมิงถึงกับตะลึง รีบพูดขึ้นว่า “พี่ พี่อย่าตีเลย! ผมสาบานว่าพรุ่งนี้ผมจะไม่ไปอีกแล้ว!”
เซี่ยหรานหันกลับไปทันที ขมวดคิ้วแล้วพูดกับจู้หมิงด้วยเสียงอันดังและตกตะลึง “ตอนเดินกลับมาเมื่อกี้ นายไม่ได้พูดแบบนี้นี่!”
จู้หมิงเอามืออุดปากเขาไว้ทันที
มันจะไปเหมือนกันได้ยังไง?