เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 54 พี่ ผมผิดไปแล้ว
จู้หมิงคิดว่าตัวเองเล่นเกมได้ดีมากแล้ว ไม่คิดเลยว่าเฮ่อจวินจะซ่อนคมไว้อย่างแท้จริง การตามหลังเขาไม่ต้องใช้สมองเลยสักนิด ได้คอยเก็บอุปกรณ์ตลอดทาง
เมื่อเห็นอีกฝ่ายโชว์การฝีมือสุดเทพ จู้หมิงแทบจะคุกเข่าลงไปเรียกว่าท่านพ่อตรงนั้นแล้ว
ความเลื่อมใสอันไม่ปิดบังและคำชมเชยอันเร่าร้อน ทำให้เฮ่อจวินที่สุขุมมาโดยตลอดค่อย ๆ สูญเสียเหตุผล หัวร้อนขึ้นมา เล่นเกมไปตาแล้วตาเล่า
พอทั้งสองคนเล่นกันจนพอใจแล้ว จู้หมิงก็เอ่ยตดสายรุ้งอวยเฮ่อจวินขณะเดินออกมาจากร้านอินเทอร์เน็ต เพิ่งจะพลันตระหนักได้ว่าตัวเองลืมเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่งไปตอนที่เห็นท้องฟ้ากำลังจะมืดลง
จู้หมิง “...นายยังจำได้ไหมว่าวันนี้พวกเราออกมาทำอะไร”
เฮ่อจวิน “...ไปส่งเซี่ยหรานกับหลิงหลิงไปเรียน”