กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 50 อยากกินอะไร
กว่าจะให้น้ำเกลือเสร็จ ก็เป็นเวลาเช้าเจ็ดโมงแล้ว
จู้หมิงร้องบอกว่าคันตามตัวอยู่ตลอด โวยวายอยู่นานนับชั่วโมงไม่ยอมหยุด ในที่สุดตอนนี้ก็ร้องจนเหนื่อย นอนหลับห่มผ้าอยู่บนเตียงอย่างหลับสนิท
เขายังคงนอนหลับไม่เรียบร้อย ผ่านไปแป๊บเดียวก็ขยับตัวไปมา ผ้าห่มแทบจะร่วงลงพื้นแล้ว
เซี่ยหรานลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินเข้าไปหา แล้วขยับมือเบา ๆ ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้เขา
เสิ่นอวี้เว่ยก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน แล้วเอ่ยเรียกเขาเสียงเบา “เซี่ยหราน มานี่สิ”
เซี่ยหรานหันไปมองเขาแวบหนึ่งโดยไม่พูดอะไร รอจนแน่ใจว่าห่มผ้าให้จู้หมิงเรียบร้อยแล้ว จึงค่อยเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเสิ่นอวี้เว่ย
“หิวหรือยัง”
เซี่ยหรานส่ายหน้า