กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 37 อดทนค้างสักคืน
เซี่ยหรานถือร่มตามหาที่พักของผู้กำกับรายการ มันเป็นบ้านสองชั้นในหมู่บ้านที่ไม่มีใครอยู่เพราะออกไปทำงานข้างนอก ซึ่งน่าจะเป็นบ้านที่ทีมงานรายการเช่าไว้โดยเฉพาะ
เกือบจะตีหนึ่งแล้ว ไฟทั่วทั้งหมู่บ้านดับลงหมด แต่ห้องบนชั้นหนึ่งกลับยังคงเปิดไฟอยู่
เซี่ยหรานเคาะประตูห้อง
เมื่อเห็นเซี่ยหรานยืนเปียกปอนฝนอยู่ข้างนอกเขาก็ชะงักไป
เสียงจากสายโทรศัพท์ข้างหูดังขึ้นไม่ขาดสาย เขตค้านเรียกชื่อเสิ่นอวี้เว่ยและถามว่าเสิ่นอวี้เว่ยได้ฟังตนเองพูดอยู่หรือไม่ ทว่าเสิ่นอวี้เว่ยกลับเหม่อลอยไปไกล ผ่านไปพักใหญ่ถึงรู้สึกตัว เขาเอ่ยบอกลาปลายสายอย่างเร่งรีบ จากนั้นก็พาตัวคนที่เปียกโชกเข้ามาในบ้าน
เซี่ยหรานถูกจัดให้นั่งบนเก้าอี้ ส่วนเสิ่นอวี้เว่ยเดินไปค้นหาของในตู้