เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 22 นายร้องไห้ทำไม
เซี่ยหรานถือชามข้าวเดินเข้าไป เฮ่อจวินนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงอย่างที่คิดไว้จริงๆ
ทั้งร่างไม่ไหวติง มองเพดานด้วยสีหน้าราบเรียบ สวมเพียงเสื้อฮู้ดบางๆ กับกางเกงยีนส์ เสื้อนอกก็ไม่ใส่ บนตัวก็ไม่ได้ห่มผ้า ราวกับต้องการจะแช่แข็งตัวเองให้ตายอย่างนั้นแหละ
เซี่ยหรานพึ่งวางข้าวลงบนตู้หัวเตียง ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก เฮ่อจวินก็พูดขึ้นโดยตรง “ไสหัวไป”
เซี่ยหราน “...”
นายมาเข้าร่วมรายการเปลี่ยนชีวิตนี่ไม่เสียเที่ยวเลยจริงๆ
เซี่ยหรานยกเก้าอี้มานั่งลงข้างเตียงเขา ถือโอกาสเปิดไฟในห้องด้วย พริบตานี้ก็มองเห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
กำลังจะเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมเขา ทันใดนั้นก็พบรอยน้ำตาบางๆ บนใบหน้าของอีกฝ่าย เซี่ยหรานตกตะลึงไปเลยจริงๆ เขาคิดไม่ถึงเลยว่า เฮ่อจวินกลับเป็นคนที่ร้องไห้ก่อน
นายน้อยตระกูลร่ำรวยที่ตั้งแต่เปิดตัวก็เขียนความทะนงตนไว้เต็มใบหน้าคนนี้ ทุกวันขี่จักรยานยี่ห้อดังของเขาเข้ากล้องอย่างเอิกเกริก เจอใครก็หาเรื่องท้าชน ตอนมีเรื่องก็ไม่ลืมที่จะเก๊กวางท่า