เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 11 คุณหิวมากเหรอ
เซี่ยหรานเพิ่งเกิดใหม่ได้ไม่ถึงครึ่งเดือน ยุ่งอยู่กับการปลูกฝังความคิดให้หลิงหลิงตั้งใจเรียนหนังสือ จึงยังไม่มีเวลาทำความสะอาดบ้าน
พอถึงเวลาอาหาร เซี่ยหรานจึงทำได้เพียงใช้เตาดินหุงข้าว แล้วใช้หม้อดำมืดที่ตั้งอยู่บนเตาไฟพื้นเล็ก ๆ ในห้องครัวทำกับข้าวทาน
ฝีมือการทำอาหารของเขาก็พอใช้ได้อยู่หรอก
แต่แม่ครัวเทวดายังยากจะหุงข้าวไร้สาร ผักมีแค่ผักกาดขาว หัวไชเท้า กับมันเทศ เครื่องปรุงก็มีแค่น้ำมันกับเกลือ
ต่อให้เป็นพ่อครัวใหญ่ก็อย่าหวังว่าจะทำอะไรอร่อยออกมาได้เลย
นายน้อยก็คือนายน้อยจริง ๆ เอาแต่เล่นอยู่ข้างนอกกันหมด ยังต้องให้เด็กอายุ 12 ขวบอย่างเขามานั่งย่างก้นเป่าฟู่ ๆ ก่อไฟทำอาหารให้พวกเขากินอีก
เซี่ยหรานโมโหจนเตะฟืนที่กองอยู่ข้างเตาไฟไปทีหนึ่งเต็มแรง รอจนปลดปล่อยอารมณ์เสร็จ ถึงเพิ่งพบว่าเสิ่นอวี้เว่ยยืนมองเขาจากด้านหลัง
เซี่ยหราน: “...”