เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 555 ต่อสู้กับผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิด
เวลานี้ฟางอวิ้นกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น เมื่อได้ยินคำพูดของเพชฌฆาตโลหิต ประกายในดวงตาก็เย็นเยียบ เขาขานรับ “อืม” อย่างสงบนิ่ง
เมื่อความคิดแล่นผ่าน ระฆังหลอมวิญญาณก็ปรากฏขึ้นในมือเขา แสงวาบหนึ่งแล้วลอยไปอยู่ที่เอว จากนั้นเขาอ้าปากพ่นโล่กระดองเต่ากับเกราะศึกทลายทองออกมา ทั้งสองหมุนคว้างกลางอากาศก่อนเลือนหายไปเบื้องหน้า
ฟางอวิ้นเหลือบมองเสี่ยวหวงที่หมอบอยู่แทบเท้า รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า จากนั้นมือทั้งสองก็ร่ายเคล็ดอาคมอย่างรวดเร็ว ขณะที่ปากท่องคาถาไม่หยุด…
“เอ๊ะ? คราวนี้เจ้าหนุ่มนั่นไม่หนีแล้วหรือ หรือมีแผนซ่อนอยู่?”
ผ่านไปหนึ่งก้านธูป รถเทียมอสูรเหินเวหาที่พุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงก็ชะลอลงกะทันหัน เสียงสงสัยของเฒ่ามารเฉียนดังออกมาจากด้านใน
“ผู้อาวุโสกังวลเกินไปแล้ว อีกฝ่ายก็เป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตก่อแก่นปราณ ต่อให้มีเจตนาร้ายจริง ก็ไม่อาจทำอะไรท่านได้ด้วยพลังอันแข็งแกร่งของท่าน!”
เวลานี้เสียงหวานหยดย้อยเสียงหนึ่งดังออกมาจากในรถเทียมอสูร